وضوى كامل گرفت و دو ركعت نماز خواند و در هر ركعت يك بار سورهء فاتحة الكتاب و سورهء قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ ، و سورهء قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ قرائت نمود ، و گفت : « اللّهمّ ، إنّى قد وهبت ثوابها لأهل المقابر من الحسن . » - خداوندا ، من ثواب آن را به مردگان مؤمنين هديه نمودم . از اين رو خداوند ، ما را از شرق و غرب و از هر سو ، نور و گشايش و شادمانى عنايت فرمود . مالك مىگويد : من همواره آن را در شبهاى جمعه مىخواندم ، تا اينكه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله را در خواب ديدم و ايشان به من فرمود : « اى مالك ، در برابر نورى كه به امّت من هديّه نمودى ، خداوند در ثواب آن تو را آمرزيد . » سپس فرمود : « خداوند در قصرى بهشتى كه « منيف » ناميده مىشود ، خانه‌اى براى تو بنا نمود . » عرض كردم : معناى « منيف » چيست ؟ فرمود يعنى « مشرف بر اهل بهشت . » اكنون مىگويم : ما اين امر را از كرامت الهى دور نمىشماريم ، و نسبت به عقيده و ضمير مالك بن دينار خداوند آگاهتر است ، زيرا وى در زمانى مىزيست كه به شدّت تقيّه مىشد .